Άνοδος της Αριστεράς στις εκλογές των ΕΛΜΕ

Συνεχίζονται οι Γενικές Συνελεύσεις και οι εκλογές σε όλες τις ΕΛΜΕ πανελλαδικά. Οι πρώτες εικόνες είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντικές αφού σε πολλά σημεία υπάρχει αριστερή άνοδος και πτώση της ΔΑΚΕ και της ΠΑΣΚΕ (σε πολλά σημεία κατεβαίνει με διαφορετικό όνομα).

 

Στην Ε’ ΕΛΜΕ πρώτη δύναμη ξαναβγήκαν οι Παρεμβάσεις. Η Ε’ ΕΛΜΕ βρέθηκε στο κυβερνητικό στόχαστρο (ειδικά με τις δηλώσεις της Βούλτεψη στη Βουλή) τις προηγούμενες μέρες αφού είχε βγάλει ψήφισμα στήριξης στον αγώνα του Νίκου Ρωμανού, ενώ κατήγγειλε την κυβέρνηση και τις πρακτικές της.

 

Αναλυτικά τα αποτελέσματα ήταν (σε παρένθεση οι περσινές έδρες): Ψήφισαν 199, έγκυρα 197. Αγωνιστική Παρέμβαση 105 ψήφους και 5 (5) έδρες, ΠΑΜΕ 36 και 2 (2) έδρες, Ενωτική Ριζοσπαστική Πρωτοβουλία (ΣΥΡΙΖΑ) 29 και 1(1) έδρα και ΔΑΚΕ 27 και 1(1) έδρα.

 

Στην Β’ ΕΛΜΕ Δυτικής Αττικής που καλύπτει τις περιοχές Αιγάλεω-Χαϊδάρι και Αγία Βαρβάρα την πρώτη θέση πήραν οι Συνεργαζόμενες Εκπαιδευτικές Κινήσεις (στηρίζονται από το ΣΥΡΙΖΑ), οι Παρεμβάσεις πήραν 2 έδρες, ενώ η ΔΑΚΕ έχασε την μοναδική έδρα που είχε.

 

Τα αποτελέσματα (σε παρένθεση αυτά του 2013): Ψήφισαν 410, έγκυρα 401. ΣΥΝ.Ε.Κ (ΣΥΡΙΖΑ) 225 ψήφοι και 4 έδρες (είχαν 225 και 4), Αγωνιστική Παρέμβαση 96 ψήφους και 2 έδρες (είχε 90 και 2), ΠΑΜΕ 34 ψήφοι και 1 έδρα (35 και καμία έδρα), ΔΑΚΕ 29 ψήφοι (44 και 1 έδρα), ανεξάρτητος υποψήφιος 17 ψήφοι (είχε 16).

 

Στην ΕΛΜΕ Βοιωτίας πρώτη δύναμη αναδείχτηκε, όπως και πέρσι, η παράταξη που στηρίζεται από τον ΣΥΡΙΖΑ, η Πρωτοβουλία Εκπαιδευτικών. Άνοδο είχαν τόσο οι Παρεμβάσεις, όσο και το ΠΑΜΕ.

 

Αναλυτικά: Ψήφισαν 549, έγκυρα 468. Πρωτοβουλία Εκπαιδευτικών (ΣΥΡΙΖΑ) 159 και 3 έδρες, Ενωτική Κίνηση (ΠΑΣΚ) 110 ψήφοι και 2 έδρες, Κοινό Μέτωπο (ΔΑΚΕ και πρώην Πασκίτες) 88 ψήφοι και 1 έδρα, Παρεμβάσεις 64 ψήφοι και 1 έδρα, ΠΑΜΕ 47 ψήφοι.

Εξαφάνιση ΠΑΣΚΕ

Στην ΕΛΜΕ Ηρακλείου ακόμα πιο δυναμωμένη βγαίνει η αριστερά, η ΠΑΣΚΕ δεν κατέβασε ψηφοδέλτιο, ενώ η ΔΑΚΕ έχασε την έδρα της. Ακομα, ψηφίστηκε καταγγελία από την τελευταία εκλογοαπολογιστική συνέλευση κατά του μέλους του ΔΣ της ΟΛΜΕ και εκλεγμένου με την ΠΑΣΚΕ, Αλεβυζάκη καθώς επιχείρησε να διαλύσει την συνέλευση καλώντας ακόμα και τοπικό κανάλι χωρίς να ενημερώσει την ΕΛΜΕ.

 

Αναλυτικά τα αποτελέσματα: Ψήφισαν 1217, έγκυρα 1105. Εκπαιδευτική Προοπτική (ΣΥΡΙΖΑ) 407 ψήφοι και 4 έδρες (είχε 447 και 3), Αγωνιστική Παρέμβαση 201 ψήφοι και 2 έδρες (224 και 2), ΠΑΜΕ 193 ψήφοι και 2 έδρες (191 και 1), ΔΑΚΕ 96 (98 και 1 έδρα), Αγωνιστικές Κινήσεις 95 ψήφοι (96), Προοδευτική Ενότητα-ΠΑΣΚ δεν κατέβασε ψηφοδέλτιο (είχε 170 και 1).

 

Στην Β’ ΕΛΜΕ Δωδεκανήσου πρώτη δύναμη είναι το ΠΑΜΕ και δεύτερη οι Παρεμβάσεις. Τα αποτελέσματα: Ψήφισαν 339, έγκυρα 304. ΠΑΜΕ 168 ψήφοι και 4 έδρες (είχε 175 και 4), Παρεμβάσεις 97 ψήφοι και 2 έδρες (107 και 2), Προοδευτική Ενότητα-ΠΑΣΚ 39 και 1 (29 και 1).

 

Στην ΕΛΜΕ Μαγνησίας ανέβηκαν σε ψήφους όλες οι αριστερές δυνάμεις, την πρώτη θέση πήραν οι Παρεμβάσεις, ενώ η ΠΑΣΚΕ ουσιαστικά διαλύθηκε.

 

Τα αποτελέσματα: Ψήφισαν 820, έγκυρα 775. Παρεμβάσεις 231 και 2 έδρες (είχαν 211 και 2), Συνεργαζόμενες Εκπαιδευτικές Κινήσεις 207 ψήφοι και 2 έδρες (168 και 2), ΔΑΚΕ 189 ψήφοι και 2 έδρες (181 και 2), ΠΑΜΕ 128 ψήφοι και 1 έδρα (122 και 1), ΠΑΣΚΕ 20 ψήφοι (107).

 

Ακολουθούν: • Γ’ ΕΛΜΕ Αθήνας - Συνέλευση στις 16/12 και εκλογές στις 17/12, • Ε’ ΕΛΜΕ Ανατολικής Αττικής - Συνέλευση στις 16/12, • ΕΛΜΕ Άνω Λιοσίων, Ζεφειρίου, Φυλής –Συνέλευση στις 16/12 και εκλογές στις 18/12, • ΕΛΜΕ Α΄ Δυτικής Αττικής (Περιστέρι) – Συνέλευση στις 17/12 και εκλογές στις 22/12, • ΕΛΜΕ Γ’ Δυτικής Αττικής (Ίλιον-Πετρούπολη) –Συνέλευση στις 17/12 και εκλογές στις 22/12.

 

***Αναδημοσίευση από την Εργατική Αλληλεγγύη

ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΩΝ ΕΛΜΕ ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ

Αγωνιστικές ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ - ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ - ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΔΕ

       Οι εκλογές της ΕΛΜΕ γίνονται σε μια κρίσιμη συγκυρία για τους εργαζόμενους συνολικά αλλά και για το εκπαιδευτικό κίνημα. Έχουμε μπροστά μας μια κυβέρνηση που καταρρέει μέρα με την ημέρα και χρειάζεται να της δώσει το εργατικό κίνημα το αποφασιστικό χτύπημα για να τελειώνουμε με τους Σαμαροβενιζέλους και την πολιτική τους. Και αυτό το χτύπημα μόνο το εργατικό κίνημα μπορεί να το δώσει με απεργιακή κινητοποίηση διαρκείας.

       Για την άθλια συγκυβέρνηση τελείωσε πλέον το παραμύθι ότι “η ανάπτυξη έφτασε, και πλέον βγαίνουμε από τα μνημόνια”. Η σκληρή πραγματικότητα είναι ότι η κρίση συνεχίζεται τόσο διεθνώς όσο και στην Ελλάδα. Η τρόικα, απαιτεί νέο μνημόνιο πολύ πιο οδυνηρό από όλα τα προηγούμενα. Γιατί οι νέες επιθέσεις που οργανώνουν από κοινού με την κυβέρνηση, έρχονται να προστεθούν στους ήδη συρρικνωμένους μισθούς και συντάξεις, στην ήδη διαλυμένη Παιδεία και Υγεία, στο 1,5 εκατομμύριο άνεργους. Στο νέο προϋπολογισμό οι δαπάνες των υπουργείων Παιδείας, Υγείας και Εργασίας είναι μειωμένες κατά 1.1 δις ευρώ.

       Στην Παιδεία αυτές οι επιθέσεις έχουν δημιουργήσει εκρηκτικές συνθήκες. Οι διαθέσιμοι συνάδελφοι ενάμιση χρόνο μετά παραμένουν έξω από τα σχολεία και οδεύουν προς απόλυση για να ικανοποιήσουν τον στόχο των 6.500 απολύσεων μέχρι τα τέλη της χρονιάς. Η τράπεζα θεμάτων και το νέο Λύκειο, εκτίναξε τα ποσοστά αποτυχίας των μαθητών μας. Στα πανεπιστήμια οι Φορτσάκηδες προσπαθούν με τα ΜΑΤ και τη βία να διαλύσουν το φοιτητικό κίνημα για να επιβάλλουν τις ιδιωτικοποιήσεις.

       Σε αυτές τις συνθήκες το μεγάλο πρόβλημα της κυβέρνησης παραμένει ότι το κίνημα είναι εδώ. Οι μαθητές στα σχολεία και οι φοιτητές, με τις καταλήψεις και τις διαδηλώσεις τους έδειξαν ότι η νεολαία αντιστέκεται σε αυτήν την πολιτική. Συνολικά οι εργαζόμενοι στο δημόσιο με τις κινητοποιήσεις το τελευταίο εξάμηνο έχουν στείλει στα σκουπίδια την αξιολόγηση του Μητσοτάκη. Η κυβέρνηση διαπιστώνει καθημερινά ότι καμία επίθεση δεν μένει αναπάντητη και αυτό εντείνει στο εσωτερικό της συγκυβέρνησης τις αντιπαραθέσεις και τους τριγμούς.

       Ξέρουν ότι το νέο μνημόνιο που απαιτεί η τρόικα (και οι Σαμαροβενιζέλοι ψάχνουν τρόπο για να το πλασάρουν) δεν μπορεί να περάσει. Γιατί όπως φάνηκε και στην απεργία στις 27 Νοέμβρη οι εργαζόμενοι δεν είναι στον καναπέ τους αλλά αντίθετα με την πρώτη ευκαιρία βγαίνουν στους δρόμους. Το πρόβλημα δεν είναι οι εργαζόμενοι αλλά οι συνδικαλιστικές ηγεσίες τόσο στη ΓΣΕΕ και την ΑΔΕΔΥ, όσο και στις Ομοσπονδίες που αντί να αξιοποιήσουν τη δυναμική των εργαζόμενων και να σαλπίσουν απεργιακό αγώνα διαρκείας για να τους ανατρέψουμε, συνεχίζουν να “παίζουν άμυνα”.

       Αυτή η τακτική των συνδικαλιστικών ηγεσιών είναι στο ίδιο μήκος κύματος με της ηγεσίες της αριστεράς που επειδή δεν έχουν καμία εμπιστοσύνη στη δύναμη του κινήματος μας καλούν να εναποθέσουμε τις ελπίδες μας στην αναμονή για τις κάλπες που θα έρθουν. Όμως κάθε μέρα που παραμένει στην εξουσία αυτή η κυβέρνηση, καταστρέφει τις ζωές εκατομμυρίων εργαζόμενων, και αφήνει τα περιθώρια στους ετοιμόρροπους να βρίσκουν “πρόθυμους” βουλευτές.

       Οι ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ, ήταν η δύναμη που όλη την προηγούμενη χρονιά στήριξε αταλάντευτα την προοπτική κλιμάκωσης του απεργιακού κινήματος στην εκπαίδευση. Πρωτοστάτησαν στη μάχη ενάντια στην αξιολόγηση, το νέο Λύκειο, για να ξαναγυρίσουν οι συνάδελφοι των ΕΠΑΛ, αλλά και στη μάχη ενάντια στο ρατσισμό και τους φασίστες της Χρυσής Αυγής.

       Η στήριξη των ψηφοδελτίων των Παρεμβάσεων δεν είναι μόνο για τις μάχες που δώσαμε και χρειάζεται να δώσουμε για να ανατρέψουμε την κυβέρνηση και την πολιτική της. Είναι πολύ περισσότερο για τις μάχες που έχουμε μπροστά μας. Για να επιβάλλουμε ότι η αλλαγή της κυβέρνησης θα σημάνει και το ξήλωμα όλων των αντιδραστικών νόμων των μνημονίων. Για να ξαναγυρίσουν στα σχολεία οι συνάδελφοι, να κερδίσουμε αυξήσεις χωρίς αναμονή για τις “ρήτρες ανάπτυξης”, να καταργηθεί η αξιολόγηση και όχι να γίνει με άλλα κριτήρια. Για τη διαγραφή του χρέους, την έξοδο από την ΕΕ και το ευρώ, τον εργατικό έλεγχο παντού.

Εκλογές στα Υπηρεσιακά Συμβούλια: άνοδος της αριστεράς

Άνοδο της αριστεράς και καθαρή πτώση των ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ καταγράφουν τα μέχρι στιγμής αποτελέσματα των εκλογών για τα Υπηρεσιακά Συμβούλια των Εκπαιδευτικών τόσο στην δευτεροβάθμια όσο και στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση.

 

Χαρακτηριστική είναι η εικόνα από το Κεντρικό Υπηρεσιακό Συμβούλιο Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης όπου οι Συνεργαζόμενες Εκπαιδευτικές Κινήσεις (ΣΥΡΙΖΑ) πήραν την πρώτη θέση, οι Παρεμβάσεις είναι στην τρίτη θέση με πάνω από 16% και το ΠΑΜΕ έχει 15%.

 

Εντυπωσιακή είναι η καταγραφή των Παρεμβάσεων Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης στη Θεσσαλονίκη όπου είναι στην πρώτη θέση τόσο στο ΑΠΥΣΠΕ όσο και στο ΚΥΣΠΕ. Αυτή η επίδοση έχει διπλή σημασία. Τόσο για τη συνέχεια των μαχών στην εκπαίδευση όσο και για την αντιμετώπιση των νεοναζί που επιχείρησαν να κατέβουν στις εκλογές στη Δυτική Θεσσαλονίκη. 

 

Όσον αφορά τις εκλογές στο ΚΥΣΔΕ μπορείτε να διαβάσετε τα αποτελέσματα στον πίνακα.

Όλοι στις Γενικές Συνελεύσεις - Εμπρός για απεργία!

ΣΤΙΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ των ΕΛΜΕ και των ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΚΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ

ΞΑΝΑΠΙΑΝΟΥΜΕ ΤΟ ΝΗΜΑ ΤΩΝ ΑΓΩΝΩΝ

ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΥΜΕ ΑΠΕΡΓΙΕΣ ΜΕ ΚΛΙΜΑΚΩΣΗ και ΔΙΑΡΚΕΙΑ

     

      Οι συνελεύσεις στις ΕΛΜΕ και τους Διδασκαλικούς Συλλόγους γίνονται στην πιο κρίσιμη στιγμή για το κίνημα, μια που η σύγκρουση με τη βάρβαρη κυβέρνηση των μνημονίων δεν έχει καταλαγιάσει, αλλά αντίθετα κλιμακώνεται. Η μαζική αντίσταση στην αξιολόγηση σε όλο το δημόσιο, έχει οδηγήσει την κυβέρνηση των Σαμαροβενιζέλων σε αδιέξοδο. Η απόφαση του δικαστηρίου που έβγαλε παράνομη και καταχρηστική την απεργία-αποχή της ΑΔΕΔΥ  αποτελεί παραδοχή ήττας για την κυβέρνηση στην τρίμηνη μάχη που έδωσε με το δημοσιουπαλληλικό κίνημα μέσα στο καλοκαίρι. Προσπαθεί τώρα απεγνωσμένα να βάλει φρένο στη δυναμική μας με τα δικαστήρια. Και η δυνατότητα να ηττηθεί ξανά είναι μπροστά μας.

      Η οικονομική κρίση τους χειροτερεύει ακόμη περισσότερο και πλέον δεν μπορούν να υποσχεθούν τίποτε απολύτως στους εργαζόμενους. Καμία ελάφρυνση, καμία βελτίωση, όσο και αν τα παπαγαλάκια τους μιλάνε συνεχώς για την ανάπτυξη που είναι «στη στροφή». Το μόνο που μπορούν να υποσχεθούν είναι 6.500 νέες απολύσεις μέχρι τον Δεκέμβρη, νέες μειώσεις μισθών και συντάξεων, περισσότερη διάλυση της Παιδείας και της Υγείας, περισσότερο αυταρχισμό και δικαστήρια.

      Πρόκειται για μια κυβέρνηση υπο κατάρρευση αλλά χρειάζεται το εργατικό κίνημα να δώσει την δική του μάχη για να τους ανατρέψει. Δεν μπορεί να υπάρξει καμμία αναμονή για τις προεδρικές εκλογές της ανοιξης για να ξεφορτωθούμε την πολιτική των μνημονίων και την κυβέρνηση που την εφαρμόζει. Γιατί αυτό θα σημάνει τη συνέχιση των επιθέσεων της κυβέρνησης, με την στήριξη των αφεντικών και της ΕΕ.

      Γι’ αυτο οι συνελεύσεις των ΕΛΜΕ και των διδασκαλικών συλλόγων μπορούν να γίνουν η αιχμή του δόρατος για όλο το δημόσιο για μια μαζική απεργιακή απάντηση διαρκείας για να τελειώνουμε μια και καλή με την αξιολόγησή, τη λιτότητα, τις περικοπές και την κυβέρνηση που εφαρμόζει αυτές τις βάρβαρες πολιτικές.

·         Το πρώτο βήμα είναι να εξασφαλίσουμε ότι οι συνελεύσεις θα είναι μαζικές και θα συσπειρώσουν τους χιλιάδες συναδέλφους που έδωσαν τη μάχη ενάντια στην αξιολόγηση τους προηγούμενους μήνες, στα σχολεία, στο υπ. Παιδείας στις διευθύνσεις, στα σεμινάρια.

·         Να φέρουμε το μήνυμα της ήττας της κυβέρνησης στον πρώτο γύρο της σύγκρουσης με την αξιολόγηση στο δημόσιο και της αισιοδοξίας ότι μπορούμε να οργανώσουμε αυτόν τον δεύτερο γύρο ακόμη πιο αποτελεσματικά.

·         Να φέρουμε το μήνυμα ότι με τους αγώνες μας έχουμε επιβάλλει ότι 16 μήνες μετά η συντριπτική πλειοψηφία των διαθέσιμων συναδέλφων δεν έχει απολυθεί.

·         Και αυτό μπορεί να έχει μία μορφή δράσης. Να κλιμακώσουμε με τριήμερες και πενθήμερες επαναλαμβανόμενες απεργίες. Την μάχη που μας στέρησαν πέρσι τα συνδικαλιστικά τερτίπια φέτος μπορούμε να τη δώσουμε ακόμη πιο συντονισμένα και αποτελεσματικά. 

      Γιατί είναι σίγουρο ότι δεν θα βρεθούμε μόνοι μας. Οι εργαζόμενοι στα νοσοκομεία προχωράνε σε 48ωρη κινητοποίηση στις 1 και 2 Οκτώβρη. Οι εργαζόμενοι στους δήμους είναι έτοιμοι για μάχες ενάντια στον επανέλεγχο των συμβάσεων. Οι συνάδελφοι διαθέσιμοι παραμένουν ενεργοί και συνεχίζουν τη μάχη για να μην απολυθεί κανένας. Οι καθαρίστριες, οι σχολικοί φύλακες, οι διαθέσιμοι των υπουργείων συνεχίζουν τον αγώνα τους. Οι εργαζόμενοι στην ΕΡΤ έχουν ξεπεράσει τον ένα χρόνο αγωνιζόμενοι. Οπως φάνηκε στη ΔΕΘ οι εργαζόμενοι συνολικά, είναι διατεθειμένοι να δώσουν τη μάχη ενάντια στην πολιτική της κυβέρνησης.

            Επόμενος σταθμός είναι η πανελλαδική συνέλευση του ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΥ ενάντια στα κλεισίματα και τις διαθεσιμότητες την Κυριακή 28 Σεπτέμβρη στις 11πμ στην αίθουσα εκδηλώσεων της Πανηπειρωτική Ομοσπονδίας (Κλεισθένους 15 πίσω απο το δημαρχείο της Αθηνάς). Για να συζητήσουμε όλοι μαζί εργαζόμενοι απο δημόσιο και απο ιδωτικό τομέα γαι τις εμπειρίες των αγώνων της τελευταίας χρονιάς, να προγραμματίσουμε τα επόμενα βήματά μας αλλά και να σφίξουμε τις γραμμές του συντονισμού απο τα κάτω.

            Να ανοίξουμε με τους αγώνες μας την εργατική προοπτική. Για τη διαγραφή του χρέους, τη ρήξη με την ΕΕ και το ευρώ, την κρατικοποίηση των τραπεζών και την απαγόρευση των απολύσεων και την επαναπρόσληψη όλων των απολυμένων. 

Οι εκπαιδευτικοί ενάντια στην αξιολόγηση και τους φασίστες - Οι μάχες του Σεπτέμβρη

Γενικές Συνελεύσεις οργανώνουν καθηγητές και δάσκαλοι τις δύο επόμενες βδομάδες για να αποφασίσουν την συνέχεια και την μορφή των κινητοποιήσεών τους ενάντια στην «αξιολόγηση» και τις επιθέσεις της κυβέρνησης σε εκπαιδευτικούς και σχολεία. 

Οι συνελεύσεις των καθηγητών θα γίνουν από τις 22 έως τις 26/9, ενώ η συνέλευση των Προέδρων των ΕΛΜΕ θα γίνει στις 27/9 στην Αθήνα. Η ΔΟΕ θα κάνει αντίστοιχο γύρο συνελεύσεων από τις 23 ως τις 28/9, ενώ η συνέλευση Προέδρων θα γίνει μέσα στο τριήμερο 28-30/9 (δεν έχει οριστεί η ακριβής ημερομηνία). 

Ακόμα, αυτή τη βδομάδα θα γίνουν έκτακτες Γενικές Συνελεύσεις σε πολλά σημεία τόσο για τη συμμετοχή των εκπαιδευτικών στις αντιφασιστικές κινητοποιήσεις στον ένα χρόνο από την δολοφονία του Παύλου Φύσσα, όσο και για το ζήτημα των τεράστιων ελλείψεων σε προσωπικό. 

ΕΛΜΕ και Σύλλογοι Δασκάλων προχωρούν σε αντιφασιστικές πρωτοβουλίες. Η ΕΛΜΕ Άνω Λιοσίων οργάνωσε εκδήλωση την Κυριακή 14/9, ενώ στήριξε και την εκδήλωση της ΚΕΕΡΦΑ στην περιοχή την προηγούμενη μέρα. Ο Σύλλογος Δασκάλων «Αριστοτέλης» κυκλοφόρησε αφίσα και προκήρυξη στα σχολεία που καλύπτει για συμμετοχή στο αντιφασιστικό διήμερο 18-19/9, ενώ ψήφισμα συμμετοχής πέρασε και η Γ’ ΕΛΜΕ Αθήνας. 

Στις διπλανές στήλες μπορείτε να διαβάσετε την πρόταση της «Τάξης μας», του αντικαπιταλιστικού δικτύου των εκπαιδευτικών που συμμετέχουν στις Παρεμβάσεις, για το πώς χρειάζεται να κινηθούν οι εκπαιδευτικοί το αμέσως επόμενο διάστημα τόσο ενάντια στην «αξιολόγηση» όσο και μέσα στο αντιφασιστικό κίνημα.

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 Οι εκπαιδευτικοί στον Αντιφασιστικό Σεπτέμβρη-γράφει η Γεωργία Κόφφα

Εμείς οι εκπαιδευτικοί στην αντιρατσιστική-αντιφασιστική πάλη παίξαμε και συνεχίζουμε να παίζουμε καθοριστικό ρόλο. Όχι μόνο με τις παρεμβάσεις μας στα μαθήματα αλλά και με συνεχείς δράσεις τόσο στα σχολικά πλαίσια (εκδηλώσεις, συζητήσεις, διοργάνωση μαθητικών δραστηριοτήτων με αντιφασιστικό περιεχόμενο), όσο και σε κοινωνικό, πολιτικό και συνδικαλιστικό επίπεδο. Στη Νέα Φιλαδέλφεια η περσινή σχολική χρονιά ήταν γεμάτη από projects και φεστιβάλ μαθητών με αντιρατσιστικό περιεχόμενο ενώ η εκδήλωση που συνδιοργάνωσε η Ένωση Γονέων και Κηδεμόνων με την ΚΕΕΡΦΑ ήταν πρωτόγνωρη σε μαζικότητα. Αντίστοιχα παραδείγματα υπάρχουν σε όλη την Ελλάδα.

Συνάδελφοι εκπαιδευτικοί όχι μόνο συμμετέχουν σε αντιρατσιστικές-αντιφασιστικές συλλογικότητες, αλλά και μέσα στα πλαίσια των ΕΛΜΕ δημιουργούν τις δικές τους κινήσεις-πρωτοβουλίες και συνδέουν τον αγώνα που δίνουν για δημόσια και δωρεάν παιδεία με την αντιφασιστική πάλη. Στο χώρο της εκπαίδευσης ο αγώνας των ίδιων των εργαζομένων δεν άφησε ποτέ περιθώρια να αποκτήσει πολιτική ή συνδικαλιστική ύπαρξη ο ρατσιστικός και φασιστικός λόγος. Αυτό συμβαίνει γιατί για εμάς το ζήτημα δεν είναι μόνο εκπαιδευτικό αλλά κυρίως πολιτικό. 

Σύστημα

Αυτό το πολιτικό σύστημα που προωθεί τις κοινωνικές ανισότητες, τη φτώχεια, τις διακρίσεις και το ρατσιστικό λόγο και δε σταματά να επιτίθεται ακόμη και στις στοιχειώδεις δημοκρατικές ελευθερίες, φτιάχνει και το εκπαιδευτικό σύστημα που εξυπηρετεί τη στρατηγική του. Επομένως ο στόχος για ένα σχολείο που δίνει τις ίδιες δυνατότητες σε όλα τα παιδιά που μένουν σ’ αυτή τη χώρα και θέτει ως βασικές αξίες την κοινωνική δικαιοσύνη, την ισότητα και την ελευθερία συνδέεται άμεσα με την πάλη της ανατροπής κάθε συστήματος εκμετάλλευσης και καταπίεσης. 

Για εμάς, η επέτειος της δολοφονίας του Παύλου Φύσσα είναι η ευκαιρία να διαδηλώσουμε και πάλι μαζί με την υπόλοιπη κοινωνία και τα άλλα συνδικάτα ενάντια στον ρατσιστικό λόγο, τη νεοναζιστική απειλή, την εγκληματική δράση της Χ.Α και την προσπάθεια των από πάνω να καλύψουν ακόμη μια φορά τους δολοφόνους νεοναζί. Μην ξεχνάμε ότι η δολοφονία του Π. Φύσσα έγινε την περίοδο που οι καθηγητές έδιναν τον πιο δυνατό απεργιακό αγώνα του κλάδου τα τελευταία χρόνια παρά τις προσπάθειες της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας για το αντίθετο και αυτό συνέβαλε αποφασιστικά όχι μόνο στην έκρηξη του αντιφασιστικού κινήματος αλλά και στην πρώτη αντιφασιστική απεργία. Για να βγει λοιπόν πιο δυνατό το αντιφασιστικό κίνημα και στο Κερατσίνι στις 18 και στο Σύνταγμα στις 19/9 οι εκπαιδευτικοί μαζί με τους μαθητές και τους γονείς θα δώσουν δυναμικό παρών.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 Απεργιακή συνέχεια των μαχών ενάντια στην αξιολόγηση -γράφει η Μαργαρίτα Παπαμηνά

Η περσινή σχολική χρονιά, μετά την απεργία διαρκείας των καθηγητών ενάντια στις απολύσεις και τις διαθεσιμότητες και τον απεργιακό ξεσηκωμό στο δημόσιο που ακολούθησε,  σφραγίστηκε από τον αγώνα ενάντια στην αξιολόγηση. Η προσπάθεια της κυβέρνησης να εφαρμόσει την αυτοαξιολόγηση της σχολικής μονάδας, ως δούρειο ίππο για την αξιολόγηση, βρέθηκε αντιμέτωπη με το σύνολο του εκπαιδευτικού κινήματος που αρνήθηκε να συμμετάσχει με οποιονδήποτε τρόπο στη διαδικασία. Οι υπογραφές άρνησης συμμετοχής που συγκέντρωσε η ΔΟΕ άγγιξαν το 90%.

Ένα μεγάλο κύμα ανυπακοής μέσα στην εκπαίδευση συνεχίστηκε για όλον το χειμώνα με την συντριπτική πλειοψηφία των συλλόγων διδασκόντων να βγάζουν πρακτικά άρνησης συμμετοχής στην αυτοαξιολόγηση και στη σύσταση των ομάδων εργασίας που προέβλεπε. Μέσα σε αυτό το κλίμα η κυβέρνηση προχώρησε στην «προσφιλή» της μέθοδο, την επιστράτευση. Οι διευθυντές υποχρεώνονταν με αυτόν τον τρόπο να συστήσουν τις απαραίτητες ομάδες εργασίας με ανάθεση στους εκπαιδευτικούς, προκειμένου να προχωρήσει η διαδικασία. Σε αυτήν την κρίσιμη στιγμή η ηγεσία της ΔΟΕ αντί να κλιμακώσει τον αγώνα, υποχωρεί, για ακόμα μια φορά, αγνοώντας τις διαθέσεις των εκπαιδευτικών. Χαρακτηριστικό είναι ότι ενώ το Υπουργείο εξήγγειλε την επιστράτευση στις 24/3, πολλοί σύλλογοι που είχαν ορίσει συνεδριάσεις για τις 25/3 εξακολουθούσαν να βγάζουν πρακτικά αρνούμενοι να συμμετάσχουν στην αυτοαξιολόγηση. 

Παρόλαυτα, η απόφαση της ΔΟΕ για σύσταση των ομάδων εργασίας και μπλοκάρισμα των συνεδριάσεων με συνεχείς στάσεις εργασίας υποστηρίχθηκε απο την πλειοψηφία του κλάδου, μπλοκάροντας για ακόμα μια φορά την προσπάθεια εφαρμογής της. Την άνοιξη το Υπουργείο προχώρησε στη διοργάνωση επιμορφωτικών σεμιναρίων για τα στελέχη της εκπαίδευσης και λίγο αργότερα για τους διευθυντές. Η απάντηση που πήρε ήταν απεργίες και μαζικές συγκεντρώσεις έξω απο τα επιμορφωτικά κέντρα, που εμπόδισαν πανελλαδικά την διεξαγωγή τους, με αποτέλεσμα τελικά το Υπουργείο να μην καταφέρει να προχωρήσει ούτε βήμα στην υλοποίηση των στόχων του.   

Κύμα ανυπακοής

Η μάχη ενάντια στην αυτοαξιολόγηση όχι μόνο δεν επέτρεψε την κατηγοριοποίηση των σχολείων, αλλά έστειλε ένα ηχηρό μήνυμα ότι η αξιολόγηση θα μείνει στα χαρτιά. Μέσα στο καλοκαίρι την σκυτάλη πήρε το υπόλοιπο δημόσιο. 

Η απεργία – αποχή της ΑΔΕΔΥ αποτέλεσε ένα σημαντικό όπλο του κινήματος, με την συντριπτική πλειοψηφία των εργαζομένων (που σε πολλές περιπτώσεις άγγιξε το 100%) να μην υποβάλλει έκθεση αυτοαξιολόγησης, ενώ σημαντικό ποσοστό διευθυντών αρνήθηκε να προχωρήσει στον επιμερισμό των ποσοστών. Αυτό το κύμα αντιδράσεων και ανυπακοής έχει αναγκάσει την κυβέρνηση σε συνεχείς υποχωρήσεις όσον αφορά την εφαρμογή του νόμου για την αξιολόγηση, μεταθέτοντας τις ημερομηνίες ολοκλήρωσης της διαδικάσιας στα τέλη του Οκτώβρη, ενώ θα έπρεπε να έχει ολοκληρωθεί από τον Ιούνη.

Το κίνημα ενάντια στην αξιολόγηση έχει καταγράψει μια πρώτη νίκη απέναντι στις επιθέσεις της κυβέρνησης, είναι όμως κρίσιμο ο αγώνας να κλιμακωθεί και να γενικευτεί. Η ΑΔΕΔΥ επαναβεβαίωσε την απόφαση για απεργία – αποχή, επεκτείνοντάς την και στην εκπαίδευση. Πρέπει παντού να πάμε σε μαζικές γενικές συνελεύσεις προκειμένου να προχωρήσουμε συντονισμένα τόσο με τη συμμετοχή μας στην κινητοποιήση της ΑΔΕΔΥ αλλά και να ανοίξουμε τη σύγκρουση με το σύνολο των κυβερνητικών πολιτικών που φέρνουν νέο μισθολόγιο, τεράστια κενά, μηδενικούς διορισμούς κλπ. Χρειάζεται να προχωρήσουμε τώρα σε απεργίες διαρκείας και να συντονιστούμε με το σύνολο των εργαζομένων τόσο στο δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό τομέα, για να τελειώνουμε με την κυβέρνηση και τα μέτρα τους που διαλύουν καθημερινά τις ζωές μας, φέρνοντας μόνο φτώχεια, ρατσισμό και πολέμους.     

Kάτω τα χέρια από την αντιφασίστρια εκπαιδευτικό Ντίνα Γκαρανέ

ΨΗΦΙΣΜΑ

Kάτω τα χέρια από την αντιφασίστρια εκπαιδευτικό Ντίνα Γκαρανέ

          Νεοναζί της Χρυσής Αυγής και άλλα φασιστοειδή με μια εμετική εκστρατεία μίσους και χυδαιολογίας από ιστοσελίδες που διαχειρίζονται και από την φασιστοφυλλάδα «Στόχος» έβαλαν στο στόχαστρο την εκπαιδευτικό του 39ου Γενικού Λυκείου Αθήνας Ντίνα Γκαρανέ για την αντιφασιστική της δραστηριότητα.

          Τα ορφανά της Χρυσής Αυγής, που παραμένουν έξω από την φυλακή μετά την δολοφονία του Παύλου Φύσσα από το τάγμα εφόδου της Νίκαιας έχουν το θράσος να απαιτούν εισαγγελικές διώξεις σε βάρος εκπαιδευτικών, όταν η μόνη σχέση που επιδίωκαν με τα σχολεία ήταν να τα μετατρέψουν σε ορμητήρια για φασιστικές και ρατσιστικές επιθέσεις στις γειτονιές.

          Την εβδομάδα 17 έως 21 Μάρτη, σε πολλά σχολεία οι εκπαιδευτικοί στα πλαίσια της παγκόσμιας μέρας κατά του ρατσισμού, με απόφαση της ΟΛΜΕ, της ΑΔΕΔΥ, δεκάδων πρωτοβάθμιων συλλόγων αλλά και συλλόγων διδασκόντων των σχολείων οργάνωσαν ενημερωτικές εκδηλώσεις κατά του φασισμού και του ρατσισμού, όπως και στο συγκεκριμένο Λύκειο με μεγάλη επιτυχία.

          Οι εκπαιδευτικοί με τη δράση των συλλογικών τους οργάνων δεν έχουν αφήσει κανένα περιθώριο στους νεοναζί να προκαλούν και να τρομοκρατούν μέσα στα σχολεία. Τα σχολεία, δέχονται τη πρωτοφανή επίθεση διάλυσης της δημόσιας παιδείας, με τις απολύσεις-διαθεσιμότητες εκπαιδευτικών, των σχολικών φυλάκων, την διάλυση των ΕΠΑΛ. Οι φασίστες κάνουν πλάτη στην επίθεση της κυβέρνησης και στοχοποιούν τους αγωνιζόμενους εκπαιδευτικούς.

Τα μεγάλα αντιφασιστικά συλλαλητήρια στις 22 Μάρτη έδειξαν ότι ο κόσμος θέλει να τελειώνουμε μια για πάντα με τις φασιστικές συμμορίες της Χρυσής Αυγής.

          Στηρίζουμε τη συνάδελφο Ντίνα Γκαρανέ απέναντι στις προκλητιικές φασιστικές επιθέσεις. Καλούμε όλους τους συλλόγους εκπαιδευτικών, την ΟΛΜΕ, όλους τους φορείς να καταδικάσουν την φασιστική πρόκληση και να υπερασπίσουν τους εκπαιδευτικούς που στέκονται στο ύψος των περιστάσεων και πολεμάνε τον φασισμό.

ΟΡΓΑΝΩΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ-ΚΛΙΜΑΚΩΝΟΥΜΕ με 5ήμερη 17 -21 Μάρτη

Σε πανδημοσιουπαλληλική απεργία προχωράει όλο το δημόσιο στις 13 και 14 Μαρτίου. Μπορεί να γίνει η αρχή ενός μεγάλου αγώνα που πρέπει να ξεκινήσουμε όλοι οι εργαζόμενοι για να σταματήσουμε τις απολύσεις. Στις 22 Μάρτη λήγει η διαθεσιμότητα των συναδέλφων της τεχνικής εκπαίδευσης, των σχολικών φυλάκων και εκατοντάδων διαθέσιμων του δημοσίου, και αυτό σημαίνει ότι  απολύονται, πάνω απο 2000 συνάδελφοι μας. 

 

Οι συνάδελφοι διαθέσιμοι εκπαιδευτικοί δεν έχουν σταματήσει ούτε μια στιγμή απο το καλοκαίρι να αγωνίζονται. Ομως δεν μπορούν μόνοι τους να σταματήσουν τις απολύσεις. Χρειάζεται να μπούμε στη μάχη όλοι οι καθηγητές για να αποτρέψουμε αυτές τις απολύσεις αλλά και όλες όσες θα έρθουν στη συνέχεια. Γιατί δεν έχουμε καμία αυταπάτη ότι αυτές οι απολύσεις θα είναι οι τελευταίες και οι υπόλοιποι θα «γλυτώσουμε». 

Η κυβέρνηση δεν πρόκειται να σταματήσει τις απολύσεις. Με το νέο νόμο για την αξιολογηση του Δημοσίου,  με την αξιολόγηση – «αυτοαξιολόγηση» των σχολικών μονάδων, με τη διάλυση των σχολείων που έχει φέρει το «νέο Λύκειο» (πέταγμα μαθητών έξω απο το δημόσιο σχολείο) προετοιμάζουν νέο γύρο απολύσεων. Κανένας εκπαιδευτικός δεν είναι ασφαλής, όσο παραμένει η  άθλια δικομματική συγκυβέρνηση, όσο συνεχίζουν την εφαρμογή αυτής της πολιτικής. 

Μπορούμε να τους σταματήσουμε. Η κυβέρνηση είναι αδύναμη και με τις ψεύτικες διακυρήξεις της για το «πρωτογενές πλεόνασμα» που έχει αρχίσει να το «μοιράζει» σε κοινωνικές ομάδες, δεν πείθει κανένα. Ολοι οι εργαζόμενοι βιώνουν την συνέχιση και την κλιμάκωση των επιθέσεων σε βάρος της δουλειάς μας, της Υγείας και της Παιδείας και παντού κυριαρχεί η οργή. Να την μετατρέψουμε σε οργανωμένη απεργιακή δράση. 

Η 48ωρη απεργία στις 13 και 14 Μάρτη είναι το πρώτο βήμα για να κλιμακώσουμε τη δράση μας, γι’ αυτό χρειάζεται να έχει τεράστια επιτυχία. Χρειάζεται να οργανωθεί σε κάθε γειτονιά και κάθε  ΕΛΜΕ η επιτυχία της απεργίας. Με απεργιακές επιτροπές που θα γυρίσουν όλα τα σχολεία, θα μιλήσουν με τους συναδέλφους, θα οργανώσουν την περιφρούρηση  την πρώτη μέρα της απεργίας. Να μην ανοίξει κανένα σχολείο, αντίθετα να γεμίσουν οι δρόμοι με απεργούς στα απεργιακά συλλαλητήρια. Και την δεύετρη μέρα οργανώνουμε τις συνελεύσεις, για να έχουν μαζικότητα και να αποφασίσουν κλιμάκωση με πενθήμερες επαναλαμβανόμενες, με συνελεύσεις για επαναεπιβεβαίωση. 

Απέναντι στα επιχειρήματα ότι οι συνάδελφοι δεν θέλουν απεργίες, να απαντήσουμε ότι οι συνάδελφοι θέλουν έμπνευση και εμπιστοσύνη ότι πάμε για να δώσουμε μια μεγάλη μάχη για να σταματήσουμε τις απολύσεις. Τον Μάη, και τον Σεπτέμβρη δεκάδες χιλιάδες συνάδελφοι, γέμισαν τις συνελεύσεις και τις διαδηλώσεις ακριβώς γιατί έβλεπαν αυτην την προοπτική. Σήμερα το πρόβλημα δεν είναι οι συνάδελφοι που «φοβούνται και έχουν κάτσει στα αυγά τους» αλλά οι ηγεσίες που δεν μπορούν να κερδίσουν την εμπιστοσύνη ούτε των μελών των παρατάξεών τους. Ηγεσίες που όταν κάνουν τον κόπο να περιοδεύσουν στα σχολεία, σπέρνουν την ηττοπάθεια και την απογοήτευση. Γι’ αυτό επιμένουμε ότι η μάχη θα δωθεί απο τα κάτω. Απο το αγωνστικό κομμάτι του κλάδου που χρειάζεται να μπεί μπροστά, να ξαναενεργοποιήσει τις απεργιακές επιτροπές για να οργανώσουμε την επιτυχία της πρώτης 48ωρης, τις συνελεύσεις και την συνέχεια. Να δώσουμε το μήνυμα ότι δεν πρόκειται να σταματήσουμε στις 22 Ματρίου άν έστω και ένας συνάδελφος μας απολυθεί. 

Να απλώσουμε το απεργιακό μέτωπο, και έξω απο την εκπαίδευση. Στους δήμους στα νοσοκομεία, στα υπουργεία, χτίζοντας απο τα κάτω τον συντονισμο που οι συνδικαλιστικές ηγεσίες αρνούνται. Το ότι οι συνάδελφοι θέλουν και αυτοί να μπολύν στον αγώνα φάνηκε απο το ότι η ΑΔΕΔΥ αναγκάστηκε να προχωρήσει σε απεργία σε όλο το δημόσιο.

Να αγωνιστούμε για να σταματήσουμε τις απολύσεις, να ανατρέψουμε την κυβέρνηση και να ανοίξουμε την προοπτική των εργατών. Τη διαγραφή του χρέους, την έξοδο απο την ΕΕ και το ευρώ, την κρατικοποίηση των τραπεζών και όλων των μεγάλων επιχειρήσεων με εργατικό έλεγχο, την απαγόρευση των απολύσεων.