Παρασκευή 15 Απρίλη: Όλοι στην απεργία ΟΛΜΕ-ΔΟΕ για μόνιμους μαζικούς διορισμούς

…..ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 15 ΑΠΡΙΛΗ: ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ…..

ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΚΛΙΜΑΚΩΣΗ για ΜΑΖΙΚΕΣ ΠΡΟΣΛΗΨΕΙΣ ΤΩΡΑ

                       

Την Παρασκευή 15 Απριλίου, ΟΛΜΕ και ΔΟΕ προχωράνε σε 24ωρη απεργία και πανελλαδική συγκέντρωση στις 11.30πμ  στο υπ. Παιδείας. Τα δύο ΔΣ των ομοσπονδιών αποφάσισαν 3ωρη στάση εργασίας, και καλούν τα ΔΣ των ΕΛΜΕ και των Διδασκαλικών συλλόγων να την συμπληρώσουν με μια επιπλέον 3ωρη στάση. Η αιτία του πολέμου είναι οι ανακοινώσεις του υπουργείου Παιδείας για το ζήτημα των προσλήψεων.

Μετά τις εξαγγελίες για 20.000 προσλήψεις που θα γίνονταν την τριετία 2016-2019, η πραγματικότητα της κυβερνητικής πρότασης είναι μια  ακόμη μεγάλη επίθεση στους εκπαιδευτικούς και την δημόσια Παιδεία.

·         Οι μαζικές προσλήψεις δεν θα γίνουν ποτέ, γιατί δεν τους το επιτρέπει η τρόικα και οι δανειστές. Άρα για την επόμενη χρονιά δεν θα υπάρξουν καθόλου προσλήψεις μόνιμων συναδέλφων.

·         Οι προσλήψεις αναπληρωτών, θα είναι με το σταγονόμετρο. Για το σχολικό έτος 2015-2016 εκταμιεύτηκαν 160 εκ. ευρώ από το ΕΣΠΑ για προσλήψεις αναπληρωτών, που άφησαν έτσι και αλλιώς, περίπου 3.000 κενά στα σχολεία. Για τα επόμενα τρία χρόνια απομένουν μόλις άλλα 190 εκ. ευρώ. Άρα την επόμενη χρονιά θα γίνουν δραματικά λιγότερες προσλήψεις αναπληρωτών, χιλιάδες συνάδελφοι θα μείνουν στην ανεργία και τα παιδιά χωρίς δασκάλους.

·         Ανοίγουν με αυτόν τον τρόπο την προοπτική για αύξηση του ωραρίου (επιπλέον των δύο ωρών που είχαμε από την προηγούμενη κυβέρνηση), αλλά και μια σειρά από αντιδραστικές μεταρρυθμίσεις. Συγχωνεύσεις-καταργήσεις σχολείων, συμπτύξεις τμημάτων, αύξηση και εργασιακού ωραρίου, κατάργηση εκπαιδευτικών δομών στη λογική των περικοπών.

·         Προχωρούν σε «νέο» σύστημα προσλήψεων αναπληρωτών, ώστε να εφαρμόσουν και στους πίνακες των αναπληρωτών, τον νόμο της Διαμαντοπούλου. Η προϋπηρεσία πρακτικά εξαφανίζεται, το ΣτΕ τελικά «νομοθετεί» και ο ΑΣΕΠ αποτελεί ουσιαστικά το μοναδικό κριτήριο κατάταξης στους πίνακες. Χιλιάδες συνάδελφοι που όργωσαν για χρόνια την Ελλάδα για να διδάξουν, θα παραμείνουν έξω από την εκπαίδευση την νέα χρονιά. Ταυτόχρονα η κυβέρνηση  προσπαθεί να δημιουργήσει αντιπαραθέσεις, ανάμεσα στους αναπληρωτές με μοναδικό στόχο να κρύψει την γύμνια της πολιτικής των ακραίων περικοπών.

Απέναντι σε αυτή την ενορχηστρωμένη επίθεση της κυβέρνησης, η απάντηση μπορεί να είναι μόνο μία: ΟΛΟΙ στην ΑΠΕΡΓΙΑ, την ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 15 Απρίλη και απεργιακή κλιμάκωση. Να προχωρήσουμε σε όλους τους συλλόγους και τις ΕΛΜΕ σε γενικές συνελεύσεις για οργανώσουμε την απεργία της Παρασκευής αλλά και την απεργιακή συνέχεια. Να πάρουμε αποφάσεις να κλείσουμε όλα τα σχολεία, Δημοτικά, Γυμνάσια και Λύκεια προχωρώντας σε απεργιακές κινητοποιήσεις με διάρκεια για να απαιτήσουμε μαζικές προσλήψεις μόνιμων εκπαιδευτικών.

Τώρα είναι η καλύτερη στιγμή για να ξεδιπλώσουμε τους αγώνες μας. Η κυβέρνηση έχει κλειδώσει την συμφωνία με το κουαρτέτο για την διάλυση της κοινωνικής ασφάλισης, το φορολογικό και ένα νέο μνημόνιο περικοπών. Και ξέρουμε ότι έχει απέναντι της όλη την κοινωνία, όπως φάνηκε στην πανεργατική απεργία στις 4 Φλεβάρη. Τώρα, στην τελική ευθεία για την κατάθεση του ασφαλιστικού όλοι οι χώροι και όλοι οι κλάδοι βρίσκονται σε τροχιά σύγκρουσης με την αντιασφαλιστική επίθεση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ. Τώρα είναι η στιγμή οι εκπαιδευτικοί να μπούμε μπροστά και να ανοίξουμε την σύγκρουση για να γκρεμίσουμε την βάρβαρη πολιτική των μνημονίων.

Τα σχολεία μας χρειάζονται μαζικούς διορισμούς μονίμων συναδέλφων ΤΩΡΑ. Για να προσφέρουμε στα παιδιά την εκπαίδευση που χρειάζονται. Για να καλύψουμε τις ανάγκες των ξεριζωμένων προσφυγόπουλων για εκπαίδευση. Για να χτυπήσουμε την ανεργία και την ελαστική εργασία χιλιάδων συναδέλφων.   

Απέναντι στα ψέματα της κυβέρνησης ότι δεν υπάρχει άλλη διέξοδος οι εργαζόμενοι προβάλουμε το δικό μας δρόμο. Και αυτό σημαίνει ότι στην προμετωπίδα των εργατικών διεκδικήσεων να βάλουμε τη διαγραφή του χρέους. Να πάψουμε να αποπληρώνουμε δις. ευρώ κάθε χρόνο σε ντόπιους και Ευρωπαίους τραπεζίτες. Να συγκρουστούμε με το Ευρώ και την Ε.Ε. Να πάρουμε από τους εργοδότες τα εκατομμύρια που χρωστάνε και δεν έχουν αποδώσει στα ασφαλιστικά ταμεία. Να κρατικοποιηθούν οι τράπεζες κάτω από τον έλεγχο των εργαζόμενων.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΛΑΣΤΙΚΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ Δ.Ε.

ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ Π.Ε.

ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ ΔΗΜΟΣΙΟΥ         26 10 2015

ΣΤΟ ΤΕΛΕΣΙΓΡΑΦΟ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΑΠΑΝΤΑΜΕ:

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΛΑΣΤΙΚΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ

Με τελεσίγραφο απάντησε ο Υπουργός παιδείας στο αίτημα της ΟΛΜΕ, να δοθεί η συνδικαλιστική άδεια στη συνάδελφο αναπληρώτρια μέλος του ΔΣ, όπως και στα υπόλοιπα μέλη των ΔΣ των Ομοσπονδιών, χωρίς δηλαδή την απειλητική διάταξη της μη αναγνώρισης του χρόνουσυνδικαλιστικής άδειας ως χρόνου πραγματικής εκπαιδευτικής προϋπηρεσίας.

Η διάταξη αυτή αποτελεί εκβιασμό μιας και τυπικά επιτρέπει στη συνάδελφο να είναι μέλος του ΔΣ και να ασκεί τα συνδικαλιστικά της καθήκοντα, προειδοποιώντας την σαφώς όμως, ότι δεν μετρά ο χρόνος αυτός ως εκπαιδευτική προϋπηρεσία και άρα κινδυνεύει το επόμενο σχολικό έτος να μην επαναπροσληφθεί ως αναπληρώτρια.

Σε επικοινωνία με το γραφείο του υπουργού, για συνάντηση μαζί του και κατάθεση του αιτήματος από το ΔΣ της ΟΛΜΕ, που έχει πλέον και την υπογραφή της ΓΣ των προέδρων των ΕΛΜΕ (24/10/2015), ο υπουργός όχι μόνο αρνήθηκε συνάντηση εντός της εβδομάδας αλλά διαμήνυσε ότι δεν προτίθεται να αλλάξει την απόφασή του.

Η απαράδεκτη στάση του Υπουργείου Παιδείας, της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, αποτελεί προοίμιο της τακτικής χτυπήματος των συνδικαλιστικών δικαιωμάτων και ελευθεριών των εργαζόμενων. Είναι συμπλήρωμα της επιλογής για την εφαρμογή της βάρβαρης πολιτικήςτων μνημονίων κεφαλαίου, ΕΕ, ΔΝΤ, της διάλυσης της δημόσιας, δωρεάν εκπαίδευσης και όλων των δημόσιων αγαθών, του χτυπήματος του δικαιώματος για μόνιμη και σταθερή εργασία.

Την ίδια στιγμή που η εφαρμογή αυτής της πολιτικής και οι μηδενικοί διορισμοί, μετατρέπουν όλο και μεγαλύτερο κομμάτι των εκπαιδευτικών σε ελαστικά απασχολούμενους, η κυβέρνηση έρχεται να αμφισβητήσει και το δικαίωμα τους στην συνδικαλιστική δράση.

Οι εκβιασμοί τους δε θα περάσουν! Η υπόθεση υπεράσπισης των συνδικαλιστικών δικαιωμάτων των ελαστικά εργαζόμενων συναδέλφων μας – δηλαδή του πιο πληττόμενου κομματιού των εκπαιδευτικών και όλων των εργαζόμενων- είναι υπόθεση όλων μας! Για να πάρουμε πίσω όσα μας κλέβουν. Για να διεκδικήσουμε όσα μας ανήκουν. Μόνος δρόμος, ο αγώνας μας.

Καλούμε όλους τους εργαζόμενους δημόσιου και ιδιωτικού τομέα να απαντήσουμε αποφασιστικά στο τελεσίγραφο του Υπουργείου. Τα συνδικαλιστικά όργανα να πάρουν θέση, για την οργάνωση κινητοποιήσεων τις αμέσως επόμενες ημέρες.

To νέο φύλλο της "Τάξης μας" - Να ξαναπιάσουμε το νήμα των αγώνων μας!

Διαβάστε σε μορφή PDF το νέο φύλλο της "Τάξης μας", με ειδικό αφιέρωμα στο αντιρατσιστικό κίνημα και τη μάχη απέναντι στο 3ο Μνημόνιο.

φωτο απο το συλλαλητήριο στις 15 Οκτωβρη

Μπροστά τα εκπαιδευτικά πανό

Τα σωματεια συντονίζονται για τους Πρόσφυγες

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Από τη Σύσκεψη

Συντονισμού Σωματείων και Συλλογικοτήτων

για το Προσφυγικό/Μεταναστευτικό

Πραγματοποιήθηκε η σύσκεψη συντονισμού που κάλεσε ο σύλλογος εκπαιδευτικών ΠΕ «ο Αριστοτέλης» τη Δευτέρα 5/10, στα γραφεία της ΔΟΕ, με πολύ μεγάλη παρουσία σωματείων, συλλογικοτήτων και μεμονωμένων ανθρώπων. Στη σύσκεψη συμμετείχαν εκπρόσωποι, παρατηρητές και μέλη των σωματείων και συλλογικοτήτων:  Σύλλογοι εκπαιδευτικών: Αριστοτέλης, Α’ Αθήνας, Αμαρούσιο, Παρθενώνας, Κερατσίνι-Πέραμα, Πρόοδος Πειραιά, Ν. Σμύρνης, Νίκαιας, Άνω Λιόσια-Ζεφύρι-Φυλή ΕΛΜΕ: Α’ Αθήνας, Β’ Αθήνας, Γ’ Αθήνας, Ε’ Αθήνας, Ε’ Ανατολικής Αττικής, Άνω Λιοσίων-Ζεφύρι-Φυλής, Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών, Σωματείο Υπαλλήλων Βιβλίου Χάρτου, Σωματείο εργαζομένων ομίλου ΙΝΤΡΑΚΟΜ, Σύλλογος Διοικητικών Παντείου Παν/μίου, Σύλλογος Αρχιτεκτόνων, ΣΑΔΑΣ Τμήμα Αττικής, Συντονισμός Ενάντια σε Κλεισίματα και Διαθεσιμότητες, Πρωτοβουλία για Ανεξάρτητο Κέντρο Αγώνα Εργατών, Καραβάνι Αγώνα και Αλληλεγγύης, Ροσινάντε, Σύλλογος Εργαζομένων Εθνικής Τράπεζας, από φοιτητικούς συλλόγους Μηχανικών Μεταλλείων Μεταλλουργών, Χημικού, Γεωπονικής, Κυριακάτικο σχολείο μεταναστών, ΚΕΕΡΦΑ, Δίκτυο Σπάρτακος, Αντιπολεμική Διεθνιστική Κίνηση, Αντιρατσιστική Πρωτοβουλία Λαυρίου για το προσφυγικό, Κατάληψη στέγης Νοταρά 26, Πολιτική-Πολιτιστική Λέσχη Αμπάριζα, Λαϊκή Συνέλευση Κολωνού-Σεπολίων-Ακ. Πλάτωνος, Ανοιχτή συνέλευση Κατοίκων Ηλιούπολης, Συνέλευση Πλατείας Βικτωρίας, Ανυπότακτη Πόλη Αγίων Αναργύρων-Καματερού, Ανυπότακτη Πετρούπολη, Εργατική Λέσχη Ν. Σμύρνης, Εργατική Λέσχη ανέργων, ελαστ. απασχολούμενων και απληρ. εργαζομένων σε Μαρκόπουλο και Πόρτο Ράφτη, Εργατική Λέσχη Ν. Ιωνίας, Πρωτοβουλία συγκρότησης Εργ. Λέσχης Πατησίων-Κυψέλης, Επιτροπή Αγώνα Ν. Φιλαδέλφειας,  Κοινωνικό Ιατρείο Ν. Σμύρνης, Κοινωνικό Ιατρείο Κ. Πατησίων.

με αφορμή τη συζήτηση για τα Θρησκευτικά στα σχολεία

Η ΚΑΤΗΧΗΣΗ ΤΗΣ ΥΠΑΚΟΗΣ.

Ο ρόλος των θρησκειών στην εξέλιξη της ανθρώπινης ιστορίας χαρακτηρίστηκε από τον Β.Ι. Λένιν ως «το άγονο λουλούδι στο δέντρο της γνώσης». Η προσπάθεια του ανθρώπου να εξηγήσει αυτά που βλέπει και η περιορισμένη, κατά καιρούς, επιστημονική του επάρκεια, οδήγησε στη δημιουργία του μύθου και, παράλληλα, στην εκλογίκευση του «παράλογου». Ο άνθρωπος, αδυνατώντας να δεχτεί το πεπερασμένο της ύπαρξής του και έχοντας μπροστά του τη δέσμευση να εξηγήσει τι είναι, πως βρέθηκε σ’ αυτόν τον κόσμο, τι είναι το σύμπαν κ.α. πολλά, αρνήθηκε την αποδοχή του «τέλους» και προσπάθησε, μέσα από αγωνιώδεις προσπάθειες, να ερμηνεύσει το – κατ’ αυτόν – ανεξήγητο.

Πέρα από τις επιμέρους μυθοπλασίες για ηρωικά γένη, για ξεχωριστές κάστες, για αριστοκρατία του αίματος ή του πνεύματος, οι θρησκείες υπήρξαν και χρησιμοποιήθηκαν πάντοτε ως ο πλέον έντεχνος και αποτελεσματικός τρόπος ελέγχου των μαζών. Αυτό το άγονο λουλούδι έπρεπε να λάβει μια θεσμική μορφή για να μπορεί να ελέγχει, να κοινωνικοποιεί και να υποτάσσει (με το φόβο) αρχαίες και νέες κοινωνίες και κοινότητες. Η κορύφωση του εργαλειακού ρόλου των θρησκειών γίνεται με τη δόμηση ενός ιεραρχημένου ιερατείου που αυτοπαρουσιάζεται ως ο μοναδικός αντιπρόσωπος της θεότητας στη γη ή, σε διαφορετικές περιπτώσεις, ο μοναδικός δρόμος για τη σωτηρία αυτού (του κάτι-τι) που θα συνεχίσει να υπάρχει σε ένα κόσμο διαφορετικό από αυτόν που ζούμε. Η «κατασκευή» και οργάνωση μιας ιερατικής κάστας από τον Παύλο θα οδηγήσει τον χριστιανισμό στην απεμπόληση των κύριων αιτημάτων του (που πολλά από αυτά εμπεριέχουν πολιτικές, φιλοσοφικές και πολιτιστικές διαστάσεις της καθημερινότητας) που προσβλέπουν σε μια κοινοτιστική ζωή ισότητας, συμμετοχής στον πλούτο της κοινότητας και κοινωνικής απελευθέρωσης του ανθρώπου σύμφωνα με τα δεδομένα της εποχής. Από τη βουδιστική- «νιρβάνα» στον κομφουκιανικό «δρόμο» κι από τη χριστιανική ανάσταση των νεκρών στην ισλαμική μεταθανάτιο απόλαυση των στερημένων υλικών αγαθών, οι θρησκείες έρχονταν να αποπροσανατολίσουν τον άνθρωπο και να του υποσχεθούν τη «λύτρωση» σε ένα μελλοντικό κόσμο εφόσον υπάκουε στα κελεύσματα και τις αρχές των θρησκευτικών μύθων.

Η νεότερη ελληνική ιστορία δεν αποτέλεσε απλά μια εν δυνάμει προσέγγιση του θρησκευτικού και του πολιτικού στοιχείου αλλά στηρίχτηκε αποκλειστικά και κύρια στο πρώτο. Η ορθοδοξία προσδιόρισε την «ελληνικότητα» από τον 17^ο αιώνα μέχρι και σήμερα. Παρά την οικουμενική διάσταση του χριστιανισμού (που αποσιωπάται έντεχνα), η ελληνική-ορθόδοξη εκκλησία αποτέλεσε και αποτελεί έναν από τους βασικούς πυλώνες του νεωτερικού ελληνικού κράτους.

Η πολιτική διάσταση της εκκλησιαστικής παρέμβασης στα πολιτικά δρώμενα δεν είναι τυχαία αλλά είναι μια σημαντική ιδιαιτερότητα. Για διακόσια χρόνια αποτέλεσε το κύριο ιδεολόγημα πάνω στο οποίο στήθηκε το ελληνικό κράτος. Αποτέλεσμα αυτού του γεγονότος υπήρξε η πολυδιάστατη και επικίνδυνη παρέμβαση του ιερατείου στην πολιτική ζωή του τόπου. Αναγκαστική προϋπόθεση της διατήρησης της υπήρξε η, αρχικά ολοκληρωτική, αφομοίωση της παιδείας από την κατήχηση και τη θρησκοληψία και η μετέπειτα διατράνωση της αναγκαιότητας της διδασκαλίας των θρησκευτικών σε κάθε φάση της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Το κοσμικό κράτος ποτέ δεν αυτονομήθηκε στην Ελλάδα επειδή η προσαρμοστικότητα και η εμβέλεια της ιερατικής κάστας πάντοτε του έδιναν το σημαντικότερο θεσμικό όπλο για την (ιδεολογική) κυριαρχία επί του «όχλου». Από την άκρα δεξιά μέχρι τη νεωτερική-ρεφορμιστική αριστερά, όταν τα ιδεολογήματά τους γκρεμιζόταν σε χρόνο μηδέν, πάντοτε υπήρχε δίπλα τους μια ιδιαίτερη – σχεδόν αυτόνομη – ομάδα που λειτουργούσε ως κράτος εν κράτει, για να τους στηρίξει και να βοηθήσει στην αναπαραγωγή και διαιώνιση των κυρίαρχων αντιλήψεων ενός συστήματος που όπως είπε και ο Μαρξ (Εβραϊκό ζήτημα) «εάν τολμούσε να εφαρμόσει αυτά που δίδασκε ο ιδρυτής της θρησκείας, θα κατέρρεε την επόμενη μέρα»!

Τα θρησκευτικά δεν υπάρχουν στο αναλυτικό πρόγραμμα για να εξυπηρετηθεί η απαίτηση μιας διεφθαρμένης ομάδας οπαδών αντικοινωνικών και απάνθρωπων πρακτικών ούτε υπάρχει για να διαιωνιστεί η ύπαρξη της κρατικής επιχείρησης (νπδδ) που ονομάζεται «εκκλησία». Το μάθημα υπάρχει για να αποτρέψει τη διαφορετική προσέγγιση των αυθεντικών αντιλήψεων αυτών που θεωρούνται ιδρυτές και θεωρητικοί θρησκειών και να αποστειρώσει τις όποιες διαφορετικές, κοινωνιολογικές, φιλοσοφικές και πολιτικές διαστάσεις του ανθρώπινου δημιουργήματος που ονομάζεται «θρησκεία». Οι μαθητές ποτέ δεν θα προσεγγίσουν τις κοινωνικές-οικονομικές συνθήκες που οδήγησαν στην εμφάνιση του βουδισμού, τη βοήθειά του στη διατήρηση της κοινωνίας των καστών αλλά και την οδό σωτηρίας που – λόγω των συνθηκών – μπορούσε να επιτευχθεί σε ανώτερο αφαιρετικά, επίπεδο (όπως και ο επικουρισμός, ο στωικισμός, η σωκρατική διδασκαλία κ.α.), ποτέ δεν θα προσεγγίσουν τις πολιτικές διαστάσεις των  απόψεων των χριστιανών θεολόγων του 4^ου μΧ αιώνα και την κριτική της εξουσίας, ποτέ δεν θα μάθουν για την παπική μεταστροφή της θρησκείας σε πολιτικό εργαλείο για τη δόμηση αυτόνομου κράτους ούτε για την ορθόδοξη χρήση του χριστιανισμού για την πολιτική κυριαρχία μέσα στα πλαίσια μεγαλο-εθνικών επιδιώξεων και αλυτρωτικών σφαγών. Τα θρησκευτικά θα μπορούσαν να αποτελέσουν τον πυρήνα μιας διαρκούς και έντονης αμφισβήτησης που θα οδηγεί στην πραγματική λύτρωση του ανθρώπου που δεν μπορεί να είναι παρά κοινωνική – οικονομική – πολιτική σε ένα άλλον κόσμο όπου η «προσγείωση» του ανθρώπου θα αποτελέσει την αφετηρία για την απελευθέρωσή του απ’ όλα τα δεσμά αυτών που χιλιάδες χρόνια του καλλιεργούν την ιδεοληψία ότι δεν είναι παρά ένα «σκουλήκι» στις επιθυμίες και ορέξεις οποιασδήποτε θεότητας. Για να γίνει, όμως, αυτό δεν αρκεί να καταργηθεί ή να αλλάξει η δομή και ο προσανατολισμός αυτού του μαθήματος (πράγμα που επιχειρήθηκε πάμπολλες φορές) αλλά είναι απαραίτητη και μοναδική προϋπόθεση να απαλλαγεί ο άνθρωπος από την απάνθρωπη κοινωνία και τις κοινωνικές-πολιτικές-οικονομικές σχέσεις που τον κρατούν σιδηροδέσμιο της λογικής ότι δεν είναι αφέντης και διαχειριστής της μοίρας του. Η ανατροπή του συστήματος της υποταγής και υπακοής θα οδηγήσει στην εξαφάνιση της κατήχησης της υπακοής και στην ανάδειξη της ανθρώπινης σκέψης και ερμηνείας ως του μοναδικού ορθού δρόμου για την ερμηνεία και προσέγγιση της πραγματικότητας.

Στέργιος Μανουράς Ε ΕΛΜΕ Αν. Αττικής

Συνέδριο ΟΛΜΕ: “Ο κόσμος δεν μπορεί να τραφεί με αναμονή”

Από τη 1 έως τις 4 Ιούλη θα πραγματοποιηθεί το 17o Συνέδριο της ΟΛΜΕ (στο ξενοδοχείο Τιτάνια). Μπορείτε να διαβάσετε τη διακήρυξη των Παρεμβάσεων για το συνέδριο στον παρακάτω σύνδεσμο http://paremvaseisde.gr/?p=5668 

 

Η Φωτεινή Ρώϊμπα, σύνεδρος από την Β’ ΕΛΜΕ Δωδεκανήσου, μίλησε στην ΕΑ εν όψει του συνεδρίου των καθηγητών. «Από την ΕΛΜΕ μας εκλέξαμε τρεις συνέδρους, παρόλο που υπήρξε μια μείωση της συμμετοχής στις εκλογές. Στη Γενική Συνέλευση ως Παρεμβάσεις τονίσαμε ότι οι βουλευτικές εκλογές ήταν μια καταδίκη των προηγούμενων μνημονιακών κυβερνήσεων. 

 

Όμως, ο ΣΥΡΙΖΑ από την πρώτη στιγμή άρχισε τις υποχωρήσεις. Αρχικά συνεργάστηκε με τους ΑΝΕΛ, στη συνέχεια ψήφισε Πρόεδρο από το χώρο της δεξιάς, έπειτα ήρθε η Συμφωνία της 20ης Φλεβάρη, μετά προχώρησε στην Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου για τα αποθεματικά, ενώ στην τωρινή διαπραγμάτευση πάει από συμβιβασμό σε συμβιβασμό. Ακόμα και αυτοί που στήριξαν το Πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης βλέπουν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ απομακρύνεται από αυτό. 

 

Εμείς θεωρούμε ότι ήταν νίκες η κατάργηση της Τράπεζας Θεμάτων, η επιστροφή των διαθέσιμων και το πάγωμα της αξιολόγησης. Νίκες κάτω από την πίεση των αγώνων μας. Αυτά όμως δεν είναι αρκετά. Πρέπει να προχωρήσουμε άμεσα σε νέους αγώνες ενάντια στο Νέο Λύκειο, που παραμένει, ενάντια στον πυρήνα της αξιολόγησης, που παραμένει, δηλαδή, το Ενιαίο Μισθολόγιο. Ό,τι κι αν λένε για μια νέα αξιολόγηση, όπως και να την βαφτίσουν, εμείς είμαστε ενάντια. Και βέβαια συνεχίζουμε να βάζουμε τα ζητήματα της μείωσης του ωραρίου, την ανάγκη για περισσότερα κονδύλια και μαζικούς διορισμούς, το άνοιγμα των σχολείων. 

 

Ο κόσμος δεν μπορεί να τραφεί με αναμονή, ούτε να φυτοζωεί όπως τώρα. Αυτά για το επιχείρημα ότι πρέπει να περιμένουμε. Στο συνέδριο πρέπει ως Παρεμβάσεις να προτείνουμε σε ανένταχτους αλλά ακόμα και σε κόσμο που ψήφισε ΣΥΡΙΖΑ να στηρίξει τις Παρεμβάσεις έτσι ώστε να βγουν νέοι αγώνες από την καινούργια χρονιά. 

 

Είναι χρέος για τις Παρεμβάσεις να πιέσουν για να βγουν αυτοί οι αγώνες. Να μην αφήσουμε τους συνδικαλιστές που στηρίζουν την τωρινή κυβέρνηση να ωραιοποιούν ό,τι λέγεται από το υπουργείο και από την άλλη να μην κάνουν έστω μια νύξη για αγώνα ή για διεκδικήσεις». 

*** Aναδημοσίευση από την Εργατική Αλληλεγγύη